یا رب !
هنگامی که ثروتم دادی، خوشبختی ام را نگیر.
هنگامی که توانایی ام دادی، عقلم را نگیر.
هنگامی که مقامم دادی،
تواضعم را نگیر.
آنگاه که تواضعم دادی ،
عزتم را نگیر.
وقتی قدرتم دادی ،
عفوم را نگیر .
هنگامی تندرستی ام دادی،
ایمانم را نگیر . و آنگاه که فراموشت کردم ، فراموشم مکن
کودکی اندیشید که خدا چه می خورد،
چه می پوشد و کجا خانه دارد؟
نداآمد:غصه ی بندگانش رامی خورد،
گناه بندگانش رامی پوشد
و دردل شکسته ای خانه دارد.
تاريخ : شنبه ۱۳۹۴/۰۷/۰۴ | 20:25 | نویسنده : بهرام کیانی ده کیانی |
.: Weblog Themes By Pichak :.
