آدماتاوقتی کوچک هستند دوست دارندبرای مادرشان هدیه بخرنداماپول ندارند.وقتی بزرگ شدند،پول دارنداماوقت ندارند.وقتی که پیر می شوند،پول دارند،وقت هم دارنداما دیگه مادر ندارند.
درودبرهمه ی مادرانی که باحوصله راه رفتن را یادبچه هاشون دادندولی تو پیری،بچه هاشون خجالت می کشند دست پدرومادراشون رابگیرند.
سرم رانه ظلم می تواند خم کند،نه مرگ ونه ترس.سرم فقط برای بوسیدن دست های تو خم می شودمادر.
تاريخ : جمعه ۱۳۹۲/۰۵/۲۵ | 3:7 | نویسنده : بهرام کیانی ده کیانی |
.: Weblog Themes By Pichak :.
