آموزگارم،توباغبانی
می پرورانی بذروجودم،با مهربانی
بادرس هایت دیوجهالت ازمن گریزد
اندرزهایت،بهر وجودم،شدپاسبانی
من غرقه بودم دربحرغفلت
دستم گرفتی ای ناجی من،
من همچو قایق،تو بادبانی
بر خوان علم،خود میزبانی
کار تو باشد،ارشاد انسان
همکار خوب پیغمبرانی
تاريخ : سه شنبه ۱۳۹۵/۰۲/۱۴ | 23:58 | نویسنده : بهرام کیانی ده کیانی |
.: Weblog Themes By Pichak :.
